ทริปปีใหม่ 2011 @ เชียงรายจ้าว (วันแรก)
ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ
Nihonmachi กับเพื่อนๆ(สามี)
เกาะล้าน (ครั้งที่ร้อยแล้วมั้ง)+ งานแต่งที่บ้าน
โนโวเทลระยอง กับครอบครัว ( อัพย้อนหลัง...นานไปนิด)
เที่ยวทั้งบ้าน + แม่กลับก่อน
ครอบครัวจากเกาหลี + งานแต่งงานของเรา
แม่มา....พาแม่ช๊อป
กินข้าวนอกบ้าน + ซื้อกล้องใหม่
ทริปฝนกระหน่ำ @เขาใหญ่ (รูปเยอะ)
เมนูช่วงนี้
ทริปซ่อม @Sanctuaryoftruth
เหนื่อยแทน
ยุ่งแค่ไหนก็ไม่ลืม (เมีย)
เฮฮานอกบ้าน + red kimchi
ตำซั่ววันศุกร์ + เจอเจ๊เบียบที่ฟิตเนส
ย้อนหลังโดยรวม
ไปเดทเบาๆในวันเกิด
พี่มืดลาบอร่อยดี ทำไงอ่ะ?
งานประกวดพลุ + ชอปปิ้งตามสั่ง
อัพย้อนถ่ายรูปแต่งงาน






 

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาสามี หลอกล่อให้ไปฟิตเนสด้วยกัน มีข้อต่อรองว่า ถ้าไปด้วยกันวันนี้

วันอังคารจะพาไปกินหมูสามชั้น เพราะช่วงนี้นังเมีย อยากกินหมูมากๆ

เมื่อวานหลังเลิกงานก็ไปกินกันสองคน เป็นเดตเล็กๆว่างั้น

ไม่ไปแดจังกึมนะวันนี้ มีร้านใหม่มาเปิด ตรงข้าม เยื้องๆกันกับที่เดิมน่านล่ะ

ชื่อร้านฮังมี สามีบอกว่าหมูสามชั้นอร่อย กิมจิก็เริ่ดวะฮ่ะ

 

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

 

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

หมูสามชั้น (ซัมก๊อบซาล) ที่นี่ถูกกว่าทุกร้านในพัทยา ที่ละ 240 บาท ร้านอื่นๆ 300 เป็นส่วนมาก

 

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

เครื่องเคียงจัดมาพอประมาณ กุบกิบ แต่ยังหลากหลายกว่าที่เดิม

 

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

ไฮไลท์ของวันนี้ กิมจิ ไม่เปรี้ยวมาก ไม่เค็มเกิน กำลังกิน

 

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

 

ดินเนอร์ของสองเรา และเหล่าสัตว์น้ำ

ระหว่างนั่งกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย คุยกันหนุงหนิงกะสามี โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

สามีมองโทรศัพท์แล้วสบตาเมีย ปริบๆ ถามว่า มายซิใครโทรมา

สามีโชว์เบอร์ให้ดู น่านไง คนที่คุณก็รู้ว่าใคร มีคนเดียวเท่านั้นที่โทรมาไม่เคยดูเวล่ำเวลา

สามีคุยโทรศัพท์แล้วก้วิ่งออกจากห้องไป แล้วก็เข้ามาบอกว่า เค้าอยู่ห้องข้างๆเรานี่เอง

ย้ายโต๊ะๆ ไปกินด้วยกัน (งานเข้าแล้วดิตู อวสานอาหารเย็น)

บุคคลที่จะเล่าดังต่อไปนี้ไม่สามารถเปิดเผย ชื่อจริงได้ จึงขอใช้ นามสมมุติ

ตามลักษณะคาแรคเตอร์ ของแต่ละคน

 

เดินเข้าไปในห้องเจอบุคคลทั้งสิ้น 3 ชีวิต นั่งกันอยู่ ดังนี้

กบ ... ไม่เกรงใจ  อ้วน เตี้ย ล่ำ มองจากที่ไกลๆ คล้ายคนยืนอุ้มแตงโม จึงเป้นที่มาของชื่อนี้

แกชอบโทรมาไม่ดูเวลา นึกอยากโทรเมื่อไหร่ก็โทร ชอบชวน(บังคับ)

ให้ออกไปดริ๊ง ไปโน่น นี่ นั่น หากไม่ไป หรืออิดออด

กบจะจิกกัด ให้ได้รับความอับอาย และมักหาข้ออ้างให้ปฏิเสธไม่ได้ทุกครั้ง

 

ปลาบู่... กูง่วงนอน  หน้าง่วง  ปากเบ้  ตาตก นั่งเหงาๆ รับฟังอย่างเดียว เวลาขอความคิดเห็น

แกจะพยักหน้าพร้อมเบ้ปาก ออกมาคล้ายปลาบู่อยากอาหาร ปลาบู่สนิทกับกบ คบกันอยู่สองคน

 

ผู้เฒ่าเต่า... เม้าส์มอย  นั่งหลังโก่งๆ คอยื่นๆ ชอบมองลอดแว่น และเม้าส์มอย พูดเยอะมาก

ไม่มีจังหวะให้ใครได้สอดแทรกคาราเมล หากใครริอาจ พูดขัด ผู้เฒ่าเต่าจะตบโต๊ะดังปังทันที

 

เข้าไปตูดยังไม่ติดพื้นดี กบก็บอกความจริงว่า ก่อนโทรหาเห้นเราสองคนนั่งกินอยู่ห้องข้างๆนี่เอง

ปกติเราจะปิดประตูทุกครั้งแต่วันนี้ นึกยังไงไม่รู้ เลื่อนบานประตูทิ้งไว้ เลยโดนเข้าให้

ยังไม่สั่งอาหารผู้เฒ่าเต่าก็เปิดทำการแสดงทันที พูดเยอะมาก ไม่รู้มีเรื่องคับแค้นใจมาจากไหน

ฟังไม่ค่อยออกแต่ เดาเอาว่าแกคงมีเรื่องน้อยเนื้อต่ำใจ บอกใครไม่ได้

แกเล่นเม้าส์แบบนอนสตอป เหมือนชีวิตนี้กูไม่เคยได้พูด

ดูเหมือนทุกคนในห้องจะไม่มีใครฟังแกเท่าไหร่ กบที่แต่เดิมก็เม้าส์ไม่แพ้กัน

แต่วันนี้มากินอย่างเดียวจริงๆ อารมณ์เหมือนแข่งกินอะไรซักอย่าง ทางทีวีแชมเปี้ยน

ปลาบู่ก็ไม่รู้จะหน้าง่วงไปไหน นั่งสูบบุหรี่ ทำปากเบ้ อย่างเดียวเลย มวนแล้วมวนเล่า กะผู้เฒ่าเต่า

ควันบุหรี่ ควันหมูย่าง ตลบอบอวลไปทั้งห้อง น้อยๆนั้น อโรมาสิ้นดี

หากมีเด็กเล้กมานั่งอยู่ในห้องอาจเสียชีวิตเพราะควันบุหรี่ได้

สามีก็นั่งฟังไป ชงเหล้าให้ไป เราก็นั่งย่างหมูไปเรื่อยๆ

เวลาผ่านไปกว่าสองชั่วโมง อาหารก็เริ่มเย็นชืดผู้เฒ่าเต่า และปลาบู่หาได้แตะไม่

มีเพียงกบที่เหมาหมด และกำลังนั่งอืด พุงเป่ง อยู่ลำพัง

ระหว่างนั้นเองมีใครก้ไม่รู้เมาสุดๆ เดินถือขวดแสงโสมมา มาถึงก้มานั่งข้างๆกบและเริ่มเม้ามอย

ทีแรกเราก้นึกว่าคนเมาโต๊ะอื่น จำคนผิดไรงี้ แต่ไม่ใช่อ่ะ เป็นเพื่อนกบซะงั้น

เมามากคนนี้ คือแกมากินข้าวกะเพื่อนๆที่ทำงาน แล้วมาเข้าห้องน้ำแต่บังเอิญเจอกบ

เลยแวะทักทาย ซึ่งไม่ใช่ทักทายสั้นๆ สูบบุหรี่หมดไปหลายมวนอ่ะ

ยิ่งผสมกับของเดิมด้วยแล้ว โอ่ย แม่เจ้า นี่มันห้องแก๊สพิษของนาซีชัดๆ

วินาทีนั้น เราและสามีมองหน้ากันประมาณว่า นี่มันอะไรกัน กุมาทำอะไรที่นี่

แล้วเมื่อไหร่จะปล่อยกูไปเสียที ช่วงที่เพื่อนกบมาเม้านั้นเอง

ผู้เฒ่าเต่าเห็นว่า ไม่มีใครเข้าใจ ไม่มีใครเหลียวแลเต่า มีคนมาแย่งซีนเม้าของแก

เลยขอตัวกลับบ้านไปเงียบๆ (ไชโย) แต่แกทิ้งตัวตายตัวแทนไว้

ตาคนนี้ก็เมาปลิ้นสิ้นสภาพ คนขับรถของแกต้องมายืนกดดัน เรียกแกครั้งแล้ว ครั้งเล่า

รากแกคงงอกเสียแล้ว อาจต้องใช้จอบแซะแกออก

ราวๆ สี่ทุมครึ่ง เสียงโทรศัพท์กบดังขึ้น เหมือนเสียงระฆัง ช่วยชีวิต

กบ มีงานเข้าๆๆ เลยยุติการดินเนอร์กันไว้เพียงเท่านี้ ไว้โอกาสหน้าจะมาสนุกด้วยกันอีก

กบกล่าว (เหรออออออ ใครสนุกอ่ะ คุณคนเดียวต่างหาก ไม่ใช่เราสักหน่อย) ชิ..

ส่งทุกคนที่รถแบบ อึนๆ อารมณ์แบบว่า แล้วเดตตูล่ะ เอาเดตหมูสามชั้นของตูคืนมา

ฮืออออออออออออออออออออ

 

 

 

 

 

 

 

     Share

<< Nihonmachi กับเพื่อนๆ(สามี)ทริปปีใหม่ 2011 @ เชียงรายจ้าว (วันแรก) >>

Posted on Wed 29 Dec 2010 9:20
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh