update บ้างอะไรบ้าง
วุ่นวายย้ายบ้าน
สัณญาณไฟใหม้ ในกลางดึก
ตำซั่ว
แอบดูงานแต่ง
ซื้อของ + ดินเนอร์เหวี่ยงๆ
ปวดเข่า
โป๊ะแตก + ซิลเวอร์เลค + เชียร์บอลเกาหลี
ทั้งวัน กับบีบี
โน่น นี่ นั่น ในวันเดียว
สัปดาห์แห่งการวีน เหวี่ยง (เล็กๆ)
ทริปฝนบ้า@ระยอง (วันที่2)
ทริปฝนบ้า@ ระยอง
เหยื่อความรุนแรง + เสื้อคู่
กำหนดการงานแต่ง( สักทีนะ)
อีป้ามหาภัย + ชอปปิ้ง
รถเสร็จแล้ว+แหนมนังเมีย
เธอทั้งนั้น (ที่ทำ)
เชียร์บอลเกาหลี@ แดจังกึม
กลับจากญี่ปุ่น + มื้อเที่ยงอันน่าสะพรึงกลัว
โทรหาวันละ3 ครั้ง(เหรอออ) & ทริประยองดองเค็ม
Business Trip ของพี่คิม
HBD Ommani !!!
ขโมยฟิตเนส + นมพี่ใหญ่มะ
อยู่ติดบ้าน (ซะมั่งนะ)
น้องออสป่วย






 

คุณพี่กลับจากญี่ปุ่นตั้งแต่วันเสาร์แล้ว พร้อมขนมลูกเจี๊ยบ หรือ ฮิโยะโกะ (คิดแล้วว่าต้องซื้อมันมา)

ไปทีไรซื้อมาทุกครั้ง น่าตาเจ้าลูกเจี๊ยบก็น่าเอ็นดู๊ น่าเอ็นดู ทำซะเหมือนเชียว แต่ก็กินเหมือนเดิมนั่นแหละ

ช่วยไม่ได้อยากอร่อยทำไมล่ะ ชิ

 

กลับจากญี่ปุ่น มื้อเที่ยงอันน่าสะพรึงกลัว

ถ่ายรูปเสร็จคุณพี่เดินมากัดหัวน้องเจี๊ยบขาดเลย น่าอนาจแท้

 

 

กลับจากญี่ปุ่น มื้อเที่ยงอันน่าสะพรึงกลัว

ของฝากอีกหนึ่งชิ้น เพื่อนคุณพี่แนะนำมาว่าใช้ดี เลยเอามาลองใช้ดู นังเมียอ่านญี่ปุ่นไม่ออกเลยถามสามีว่ามันมีดียังไงคะคุณพี่ แกเลยบอกว่า ดีมั่กๆ เลยนา น่อง เค๊า เขียนว่า พาสม ฮิยาลูลง

เอาล่ะสิ นังเมียปวดกบาลทันที ผสม ฮิยาลูลง มันคืออะไรฟร๊ะ คิดอยู่นาน เลย นึกขึ้นได้ อ๋อ ไฮยาลูลอน แน่ๆเลยอ่ะคุณพี่บอก ใช่ๆๆๆ น่าจะเป็นอันนี้มากกว่าเนอะ (แหม ทำมาเป็นเห็นดี เห็นงามนะ)

 

ทริปนี้คุณพี่ได้ทำงานจริงๆแค่สองชั่วโมงเอง ที่เหลือไปเจอคนโน้น คนนี้ ซะมากกว่า ได้ยินข่าวว่าคุณเธอไม่กลับโรงแรมด้วยอ่ะ ไปนอนบ้านรุ่นพี่ซะงั้น เพราะดริ้งกันจนถึงตีห้า แม่เจ้า ไม่ธรรมดาจริงๆ สรุปที่จองโรงแรมไปก็เพื่อเก็บกระเป๋าอย่างเดียวสินะ  ก่อนกลบที่สนามบินพี่แกไปกิน subway ที่นาริตะ แกภูมิใจมากบอกว่าพนักงานพูดภาษาอังกฤษได้ดีเยี่ยม เดี๋ยวนี้เค้าพัฒนาแล้ว (แอบนึกในใจ เป็นบางคนรึเปล่าคร๊า ไม่ทุกคนมั๊ง)

 

 

ฟังคุณพี่พูดเรื่อง subway เลยอยากกินมั่ง วันนี้เกิดความคิดอันบรรเจิด ไปซื้อของมาทำกินเอง อยากเซอร์ไพร์ว่างั้น

กะว่าคุณพี่ตื่นมาได้กินแน่ๆ ระหว่างเลือกขนมปังอยู่นั้น คุยโทรศัพท์ไปด้วย สมาธิไม่ค่อยมีเลย ยิ่งดูไปค่อยเป็นอยู่

หยิบขนมปังมาสามก้อน จ่ายเงินเรียบร้อย ถึงบ้านถึงได้รู้ว่าซื้อขนมปังมาผิด มันสั้นไปอ่ะ ของซับเวย์เค้าต้องยาวหน่อย

แต่ที่ซื้อมามันคืบเดียว น่าจะมีคำเตือนติดไว้ในซุปเปอร์ด้วยนะ ว่าการคุญโทรศัพท์ทำให้ความสามารถในการช้อปลดลง

ลงมือทำในแบบเดา เดา สุ่ม สุ่ม ใส่ชีส แฮม ผักกาดแก้ว หอมใหญ่ อ้าว ล้นขนมปังอีก เวรแท้ๆ เรียกคุณพี่มากิน

สีหน้าพี่แกแฮปปี้สุดๆ (เหมือนยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง)  โอ๊ โห น่อง ทำเองเหรอ อาหร่อย แน๊ เลย

กัดเข้าไปคำแรก เอ่อ กัดไม่เข้า ขนมปังแข็งโพดๆ เป็นภาพที่น่าอนาจมาก ชาวต่างชาติ หนึ่งคนกะลังต่อสู้กับขนมปังที่กัดยังไงก็ไม่ขาด นังเมียยิ้มแห้งๆ คือเอ่อ พึ่งเคยทำอ่ะค่ะ ลองเข้าไมโครเวฟดูมั้ย ผ่านไปสักแปบ ผลปรากฎว่า

 

กลับจากญี่ปุ่น มื้อเที่ยงอันน่าสะพรึงกลัว

ผลเป็นเช่นนี้แล

 

 

กลับจากญี่ปุ่น มื้อเที่ยงอันน่าสะพรึงกลัว

ร่องรอยอารยธรรม

เรื่องราววันนี้สอนให้รู้ว่า subway ก็กลายเป็น ซับเวร ได้เหมือนกัน (ถ้าทำไม่เป็น) ชิ !!! อารมณ์เสีย

 

ปล. ขณะที่เขียนไดนี้อยู่คุณพี่ถามว่า ซับเวย์สาขาใกล้บ้านเราที่สุดอยู่ตรงไหน

........... สรุปต้องซื้อกินอยู่ดี

เสียรมณ์ ...............

 

     Share

<< โทรหาวันละ3 ครั้ง(เหรอออ) & ทริประยองดองเค็มเชียร์บอลเกาหลี@ แดจังกึม >>

Posted on Sun 16 May 2010 13:33
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh